Home / Featured / Νεώτερα Φάρμακα και οι ενδείξεις τους

Νεώτερα Φάρμακα και οι ενδείξεις τους

 

Επιμέλεια:

  • Χ. Μπουτάρη (Ειδικός Παθολόγος, Β’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική, Ιπποκράτειο Γ.Ν. Θεσσαλονίκης)
  • Φ. Μπάρκας (Επικουρικός Επιμελητής Β’ Παθολογίας, Β’ Παθολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων)
  • Γ. Αναστασίου (Υποψήφια Διδάκτωρ Ιατρικού Τμήματος Παν/μιου Ιωαννίνων, Ειδικευόμενη Ιατρός Παθολογίας, Β’ Παθολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων)

 


Το εικοσαπεντανοϊκό οξύ (VAZKEPA®) έλαβε θετική γνωμοδότηση από την CHMP του ΕΜΑ για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου

Στις 29 Ιανουαρίου 2021 ανακοινώθηκε η θετική γνωμοδότηση της Επιτροπής για τα Ιατρικά Προϊόντα Ανθρώπινης Χρήσης (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) για τη χορήγηση του εικοσαπεντανοϊκού οξέος σε ασθενείς πολύ υψηλού/υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου με ΤGs≥ 150 mg/ dL υπό αγωγή με στατίνη και 1) εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο (CVD) ή 2) σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) και τουλάχιστον έναν παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου. Η οριστική απόφαση του ΕΜΑ για την έγκριση του φαρμάκου αναμένεται τον Απρίλιο του 2021.

Η θετική γνωμοδότηση στηρίχθηκε στα ευρήματα της μελέτης REDUCE-IT. Πρόκειται για τυχαιοποιημένη, κλινική δοκιμή φάσης ΙΙΙ στην οποία εντάχθηκαν 8179 ασθενείς με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο (εγκατεστημένη CVD ή ΣΔ και τουλάχιστον έναν παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου), ΤGs = 135-499 mg/dL και LDL-C= 41-100 mg/dL υπό αγωγή με στατίνη. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 4 γρ εικοσαπεντανοϊκού οξέος ή placebo με διάρκεια παρακολούθησης περίπου 5 έτη. Το εικοσαπεντανοϊκό οξύ μείωσε κατά 25% το σύμπλοκο πρωτογενές καταληκτικό σημείο (καρδιαγγειακός θάνατος, μη θανατηφόρο ΟΕΜ, μη θανατηφόρο ΑΕΕ, στεφανιαία επαναγγείωση, ασταθής στηθάγχη) συγκριτικά με το placebo (hazard ratio, 0.75; 95% confidence interval [CI], 0.68 to 0.83; P<0.001). Eπιπλέον, μείωσε κατά 20% τον καρδιαγγειακό θάνατο (hazard ratio, 0.80; 95% CI, 0.66 to 0.98; P=0.03) συγκριτικά με το placebo. Σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες, σημαντική αιμορραγία παρατηρήθηκε σε 2.7% των ασθενών που ελάμβαναν εικοσαπεντανοϊκό οξύ και σε 2.1% των ασθενών σε placebo (p=0.06).

Πηγές: 
1) https://www.globenewswire.com/news-release/2021/01/29/2166794/0/en/Amarin-Receives-Positive-CHMP-Opinion-for-Icosapent-Ethyl-for-Cardiovascular-Risk-Reduction.html
2)  Bhatt DL, Steg PG, Miller M, Brinton EA, Jacobson TA, Ketchum SB, et al. Cardiovascular Risk Reduction with Icosapent Ethyl for Hypertriglyceridemia. N Engl J Med. 2019;380(1):11-22.


Ο FDA ενέκρινε το vericiguat (Verquvo®, Merck & Bayer AG) για μείωση των νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια και των καρδιαγγειακών θανάτων σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ελαττωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF)

Ο FDA ενέκρινε το vericiguat για τη μείωση του θανάτου καρδιαγγειακής αιτιολογίας, των νοσηλειών για καρδιακή καρδιακή ανεπάρκεια (HF) ή της ανάγκης για εξωνοσοκομειακή ενδοφλέβια χορήγηση διουρητικών σε ενήλικες με συμπτωματική χρόνια HF με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.

Η έγκριση του vericiguat (Verquvo, Merck), ενός διεγέρτη της γουανυλικής κυκλάσης, βασίζεται στα αποτελέσματα της μελέτης φάσης 3 VICTORIA. Το vericiguat μείωσε την επίπτωση του σύνθετου καταληκτικού σημείου (νοσηλεία για HF ή θάνατο καρδιαγγειακής αιτιολογίας) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με HFrEF (HR = 0,9, 95% CI, 0,82-0,98). Στη δοκιμή VICTORIA, το vericiguat παρουσίασε ένα προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών παρόμοιο με το εικονικό φάρμακο.

Πηγή: 
https://www.healio.com/news/cardiology/20210120/fda-approves-vericiguat-to-reduce-hf-hospitalization-cv-mortality-in-hfref


Η σακουμπιτρίλη/βαλσαρτάνη (Entresto®, Novartis) έλαβε διευρυμένη ένδειξη, συμπεριλαμβανομένων ασθενών με  καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF)

Ο FDA έδωσε διευρυμένη ένδειξη για το συνδυασμό σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης για τη μείωση του κινδύνου για θάνατο καρδιαγγειακής αιτιολογίας και της νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (HF) σε ενήλικες ασθενείς με χρόνια HF. Η ένδειξη καλύπτει ασθενείς με ΚΑ με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, αλλά δεν προσδιορίζει συγκεκριμένο όριο κλάσματος εξωθήσεως της αριστερής κοιλίας (LVEF). Τα οφέλη της σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης είναι μεγαλύτερα μεταξύ των ασθενών με HF και LVEF κάτω από τα φυσιολογικά. Η νέα ένδειξη βασίστηκε σε δεδομένα από τη μελέτη PARAGON-HF.

Στην PARAGON-HF, η σακουμπιτρίλη/βαλσαρτάνη δεν ήταν ανώτερη από τη βαλσαρτάνη για τη μείωση των θανάτων καρδιαγγειακής αιτιολογίας και των νοσηλειών λόγω HF σε ασθενείς με LVEF ≥45%. Ωστόσο, ορισμένες ομάδες παρουσίασαν σημαντικό όφελος, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, και των ασθενών με κλάσμα εξώθησης ίσο ή μικρότερο του 57%.

Η νέα ένδειξη καθιστά το συνδυασμό σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης το πρώτο φάρμακο που έχει εγκριθεί για χρήση τόσο σε ασθενείς με HF με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, όσο και σε ορισμένους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Η νέα ετικέτα θα αναφέρει ότι το LVEF είναι ένα μεταβλητό μέτρο και ότι η κλινική κρίση είναι απαραίτητη για να καθοριστεί εάν ένας ασθενής πρέπει να λάβει το φάρμακο.

Πηγή: 
https://www.healio.com/news/cardiology/20210216/sacubitrilvalsartan-receives-expanded-indication-including-for-some-with-hfpef


Η Tirzepatide (Lilly) μείωσε σημαντικά τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (A1C) και το σωματικό βάρος σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 σε δύο δοκιμές φάσης 3 του προγράμματος SURPASS 

Η Tirzepatide οδήγησε σε σημαντικές μειώσεις της A1C και του σωματικού βάρους σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 στις μελέτες φάσης 3 SURPASS-3 και SURPASS-5 μετά από 52 και 40 εβδομάδες, αντίστοιχα. Τα πρωτεύοντα και όλα τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία επιτεύχθηκαν τόσο στη SURPASS-3, η οποία συνέκρινε την tirzepatide με τιτλοποιημένη δόση ινσουλίνης degludec, όσο και στη SURPASS-5 που συνέκρινε την tirzepatide με το εικονικό φάρμακο, και στις δύο μελέτες ως πρόσθετο σε τιτλοποιημένη δόση ινσουλίνης glargine.

Η υψηλότερη δόση tirzepatide (15 mg) μείωσε την A1C κατά 2,37% και το σωματικό βάρος κατά 12,9 kg (13,9%) στη SURPASS-3 και αντίστοιχα τη A1C κατά 2,59% και το σωματικό βάρος κατά 10,9 kg (11,6%) στη SURPASS-5. Στην υψηλότερη δόση, το 62,4% των συμμετεχόντων στη SURPASS-5 – που είχαν μέση διάρκεια διαβήτη 13,3 ετών – πέτυχαν A1C μικρότερη από 5,7%, επίπεδο που παρατηρείται σε άτομα χωρίς διαβήτη. Και στις δύο μελέτες, το συνολικό προφίλ ασφάλειας του tirzepatide ήταν παρόμοιο με αυτό της καθιερωμένης κατηγορίας αγωνιστών του υποδοχέα του παρόμοιου με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου-1 (GLP-1), με τις γαστρεντερικές παρενέργειες να είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες και να μειώνονται με τη συνέχιση της λήψης.

Η Tirzepatide είναι ένα νέο γλυκοζο-εξαρτώμενο ινσουλινοτρόπο πολυπεπτίδιο [glucose-dependent insulin releasing polypeptide (GIP)], αγωνιστής υποδοχέα GLP-1, χορηγούμενο μία φορά εβδομαδιαίως, που ενσωματώνει τις δράσεις και των δύο ινκρετινών σε ένα μόνο μόριο, και αντιπροσωπεύει μια νέα κατηγορία φαρμάκων για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 .

Πηγή: 
https://investor.lilly.com/news-releases/news-release-details/tirzepatide-significantly-reduced-a1c-and-body-weight-people


Ο ΕΜΑ εγκρίνει το inclisiran (Leqvio) ως θεραπεία για τη μείωση της LDL χοληστερόλης

Στις 11 Δεκεμβρίου 2020 ανακοινώθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ) η έγκριση του inclisiran (leqvio) για μείωση της LDL-C. Πρόκειται για το πρώτο υπολιπιδαιμικό φάρμακο με τη μορφή συνθετικού μακράς δράσης siRNA (small interfering RNA) που μειώνει την ηπατική παραγωγή της πρωτεΐνης PCSK9 (Proprotein convertase subtilisin/kexin type 9). Χορηγείται σε ενέσιμη μορφή 2 φορές το χρόνο γεγονός που αναμένεται να βελτιώσει  τη συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία.  Ενδείξεις χορήγησης συνιστούν η μη επίτευξη του στόχου της LDL- C σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες 2019 της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αθηροσκλήρωσης και της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (2019 ESC/EAS) σε ασθενείς με υπερχοληστερολαιμία ή μικτή δυσλιπιδαιμία, 1) παρά τη λήψη στατίνης στη μέγιστη ανεκτή δόση σε συνδυασμό με ή χωρίς επιπρόσθετη υπολιπιδαιμική αγωγή, 2) ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με υπολιπιδαιμικά φάρμακα που δεν ανήκουν στις στατίνες σε ασθενείς που έχουν δυσανεξία στις στατίνες.

Η έγκριση του inclisiran στηρίχθηκε σε μία σειρά τυχαιοποιημένων, κλινικών δοκιμών φάσης ΙΙΙ, ORION-9, ΟRION-10 και ORION-11 όπου χορηγήθηκε 300 mg inclisiran υποδορίως την 1η, 90η μέρα και στη συνέχεια κάθε 6 μήνες σε ασθενείς με επίπεδα LDL-C εκτός θεραπευτικού στόχου παρά τη λήψη στατίνης με ή χωρίς εζετιμίμπη. Η μελέτη ORION-9 [Trial to Evaluate the Effect of Inclisiran Treatment on Low Density Lipoprotein Cholesterol (LDL-C) in Subjects With Heterozygous Familial Hypercholesterolemia (HeFH)] (N= 456) έδειξε ότι το inclisiran μείωσε σημαντικά την LDL-C κατά 39.7% (95% confidence interval [CI], −43.7 to −35.7) συγκριτικά με το placebo 17 μήνες μετά την έναρξη της αγωγής σε ασθενείς με κλινικά ή/και γενετικά επιβεβαιωμένη FH. Επιπρόσθετα, οι μελέτες ORION-10 (Inclisiran for Participants With Atherosclerotic Cardiovascular Disease and Elevated Low-density Lipoprotein Cholesterol) (Ν= 1561) και ORION-11 (Inclisiran for Subjects With ASCVD or ASCVD-Risk Equivalents and Elevated Low-density Lipoprotein Cholesterol) (Ν= 1617) έδειξαν ότι η χορήγηση του inclisiran επέφερε μείωση της LDL-C κατά  52.3% (95% CI, 48.8 to 55.7) ασθενείς με εγκατεστημένη αθηροσκληρυντική νόσο και κατά 49.9% (95% CI, 46.6 to 53.1) σε ασθενείς με εγκατεστημένη αθηροσκληρυντική νόσο ή πολλούς παράγοντες  καρδιαγγειακού κινδύνου συγκριτικά με το placebo.

Η τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή φάσης ΙΙΙ ORION-4 (Ν=15.000) βρίσκεται σε εξέλιξη και ερευνά την επίδραση της προσθήκης του inclisiran στην ήδη  λαμβανόμενη υπολιπιδαιμική αγωγή στα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα (ΟΕΜ, ΣΝ, ΑΕΕ, θανατος καρδιακής αιτιολογίας, επείγουσες επεμβάσεις επαναγγείωσης) σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Τα αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν σε περίπου 4 έτη.

Oι ανεπιθύμητες ενέργειες της χορήγησης του inclisiran ήταν συγκρίσιμες με αυτές του placebo.

Πηγές: 
1)  Raal FJ, Kallend D, Ray KK, Turner T, Koenig W, Wright RS, et al. Inclisiran for the Treatment of Heterozygous Familial Hypercholesterolemia. N Engl J Med. 2020;382(16):1520-30.
2) Ray KK, Wright RS, Kallend D, Koenig W, Leiter LA, Raal FJ, et al. Two Phase 3 Trials of Inclisiran in Patients with Elevated LDL Cholesterol. N Engl J Med. 2020;382(16):1507-19.
3) Trial to Evaluate the Effect of Inclisiran Treatment on Low Density Lipoprotein Cholesterol (LDL-C) in Subjects With Heterozygous Familial Hypercholesterolemia (HeFH) (ORION-9). ClinicalTrials.gov.
4) Inclisiran for Participants With Atherosclerotic Cardiovascular Disease and Elevated Low-density Lipoprotein Cholesterol (ORION-10). ClinicalTrials.gov.
5) Inclisiran for Subjects With ASCVD or ASCVD-Risk Equivalents and Elevated Low-density Lipoprotein Cholesterol (ORION-11). ClinicalTrials.gov.
6)   www.novartis.com/news/media-releases/novartis-receives-eu-approval-leqvio-inclisiran-first-class-sirna-lower-cholesterol-two-doses-year


Εισήγηση επιτροπής του FDA για διευρυμένη ένδειξη του συνδυασμού σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης

Η Συμβουλευτική Επιτροπή του FDA για καρδιαγγειακά και νεφρικά νοσήματα υπερψήφισε την ανάγκη διευρυμένης ένδειξης για τον συνδυασμό σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης, η οποία θα μπορούσε να επιτρέψει τη χρήση του ως θεραπεία και για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (heart failure with preserved ejection fraction, HFpEF), καθώς περίπου 3,25 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν HFpEF, που είναι περίπου το ήμισυ του πληθυσμού με καρδιακή ανεπάρκεια, και για την οποία δεν υπάρχει εγκεκριμένη θεραπεία.

Ωστόσο, τα μέλη της επιτροπής δεν κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τον τρόπο καθορισμού του πληθυσμού για τον οποίο θα ίσχυε η διευρυμένη ένδειξη.

Ο συνδυασμός σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης (Entresto) έχει εγκριθεί για θεραπεία ασθενών με ΚΑ με μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Η πρόταση για ένδειξη για HFpEF βασίστηκε κυρίως στη μελέτη PARAGON-HF, στην οποία ο συνδυασμός σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης δεν ήταν ανώτερος από τη βαλσαρτάνη για μείωση του συνολικού καρδιαγγειακού θανάτου και της νοσηλείας για ΚΑ στην ομάδα ασθενών με κλάσμα εξώθησης τουλάχιστον 45%. Ωστόσο, από τον συνδυασμό επωφελήθηκαν συγκεκριμένες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των ασθενών στο χαμηλότερο εύρος του φάσματος του κλάσματος εξώθησης. Επιπλέον, ο συνδυασμός ήταν ανώτερος από τη βαλσαρτάνη σε μια ανάλυση που συνδύαζε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο με επείγουσες επισκέψεις λόγω ΚΑ.

Παρόλο που το πάνελ ειδικών συμφώνησε ότι η ένδειξη θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει τους πληθυσμούς που επωφελήθηκαν περισσότερο από το συνδυασμό σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης στην PARAGON-HF, ορισμένοι ειδικοί ήθελαν να προσδιοριστεί ένα συγκεκριμένο εύρος για το κλάσμα εξώθησης, διότι έτσι η ένδειξη γίνεται ευκολότερη στην εφαρμογή στην κλινική πρακτική, ενώ άλλοι διαφώνησαν, αναφέροντας την πολυπλοκότητα του φάσματος της ΚΑ και σημειώνοντας ότι το κλάσμα εξώθησης δεν είναι τόσο καθοριστικό για το ποιος θα μπορούσε να επωφεληθεί από το συγκεκριμένο φάρμακο.

Επιπλέον, μεταξύ εκείνων που ήθελαν να οριστεί ένα συγκεκριμένο εύρος κλάσματος εξώθησης, υπήρχε διαφωνία ως προς το ποιο θα ήταν αυτό. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι το ανώτατο όριο του κλάσματος εξώθησης πρέπει να είναι 55%, που είναι ο μέσος όρος σε πολλές μελέτες με HFpEF, ενώ άλλοι δήλωσαν ότι πρέπει να είναι το 57%, που ήταν ο μέσος όρος στο PARAGON-HF ή υψηλότερος για να συμπεριλάβει περισσότερες γυναίκες. Μεταξύ εκείνων που δεν πρότειναν την ύπαρξη συγκεκριμένου εύρους υπήρχε διαφωνία σχετικά με την καλύτερη διατύπωση που θα περιγράφει τον πληθυσμό. Ορισμένοι προτιμούσαν τον όρο «ελαφρώς μειωμένο κλάσμα εξώθησης» επειδή η ήπια-μέτρια-σοβαρή διαβάθμιση είναι γνωστή στους κλινικούς ιατρούς, ενώ άλλοι προτιμούσαν το «κλάσμα εξώθησης κάτω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού» επειδή είναι πιο ακριβής χωρίς ωστόσο να χρησιμοποιούνται συγκεκριμένοι αριθμοί.

Στο ενημερωτικό έγγραφο, το προσωπικό του FDA δήλωσε επίσης ότι: «Παρόλο που υπάρχουν διαφορές στην παθοφυσιολογία και την επιδημιολογία των ασθενών με ΚΑ και διατηρημένο ή ελαττωμένο κλάσμα εξώθησης, τα όρια του κλάσματος εξωθήσεως που χωρίζουν τους δύο πληθυσμούς ασθενών δεν είναι καλά καθορισμένα. Είναι πιθανό ότι υπάρχει κάποια αλληλεπικάλυψη στην παθοφυσιολογία μεταξύ ασθενών με κλάσμα εξώθησης <40% και ≥45% που αξιολογήθηκαν σε PARADIGM και PARAGON-HF, αντίστοιχα. Στην PARAGON-HF, η σχέση του σχετικού κινδύνου με το κλάσμα εξώθησης ως συνεχή μεταβλητή δείχνει ότι οι ασθενείς στο χαμηλότερο εύρος του κλάσματος εξωθήσεως ωφελούνται περισσότερο με το συγκεκριμένο σκεύασμα.»

Πηγές: 

1) https://www.healio.com/news/cardiology/20201215/fda-panel-supports-expanded-indication-for-sacubitrilvalsartan-in-some-with-hfpef?utm_source=selligent&utm_medium=email&utm_campaign=news&m_bt=1975047319084

2) McMurray JJV, et al. N Engl J Med. 2014;doi:10.1056/NEJMoa1409077.
3) Solomon SD, et al. N Engl J Med. 2019;doi:10.1056/NEJMoa1908655


Εισήγηση επιτροπής του FDA για ένδειξη χορήγησης σπειρονολακτόνης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης 

Η Συμβουλευτική Επιτροπή του FDA για καρδιαγγειακά και νεφρικά νοσήματα ψήφισε 8 προς 4 (με μία αποχή) υπέρ της ένδειξης χορήγησης της σπειρονολακτόνης για τη μείωση της νοσηλείας HF σε ορισμένους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (heart failure with preserved ejection fraction, HFpEF).

Η επιτροπή πρότεινε να ενδείκνυται η σπειρονολακτόνη για ΚΑ με μετρίου βαθμού ή ελαφρώς μειωμένο κλάσμα εξώθησης, ένα εύρος που ξεκινά από 40% έως 45% και φτάνει το 55% έως 57%.

Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της αλδοστερόνης που ενδείκνυται σήμερα για τη θεραπεία της ΚΑ με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (heart failure with reduced ejection fraction, HFrEF). Προς το παρόν δεν υπάρχουν εγκεκριμένα φάρμακα για τη θεραπεία του HFpEF, αν και στις 15 Δεκεμβρίου, η επιτροπή συνέστησε να επεκταθεί η ένδειξη του συνδυασμού σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης (Entresto) ώστε να συμπεριλάβει ασθενείς με HFpEF στο χαμηλότερο εύρος κλάσματος εξώθησης, παρόμοια με το εύρος που προτείνεται για τη σπειρονολακτόνη.

Η αρχική ένδειξη για τη σπειρονολακτόνη βασίστηκε στα ευρήματα της δοκιμής RALES (https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJM199909023411001?url_ver=Z39.88-2003&rfr_id=ori%3Arid%3Acrossref.org&rfr_dat=cr_pub++0pubmed) που έδειξε ότι οι ασθενείς με HFrEF που έλαβαν σπειρονολακτόνη εμφάνισαν χαμηλότερο σχετικό κίνδυνο θανάτου (RR = 0,7, 95% CI, 0,6-0,82, P <0,001) και νοσηλείας για ΚΑ (RR = 0,65, 95% CI, 0,54-0,77, P <0,001) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Η τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή TOPCAT προσπάθησε να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου σε έναν πληθυσμό ασθενών με HFpEF. Στην TOPCAT, η θεραπεία με σπειρονολακτόνη δεν βελτίωσε σημαντικά την καρδιαγγειακή θνητότητα, τα επεισόδια καρδιακής ανακοπής ή τη νοσηλεία για ΚΑ μεταξύ ασθενών με HFpEF. Σε μέσο όρο παρακολούθησης 3,3 ετών, ο καρδιαγγειακός θάνατος, η νοσηλεία για ΚΑ ή τα επεισόδια καρδιακής ανακοπής συνέβησαν στο 18,6% των συμμετεχόντων στην ομάδα σπιρονολακτόνης και στο 20,4% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (HR = 0,89, 95% CI, 0,77-1,04).

Ωστόσο, μια post hoc ανάλυση που αξιολόγησε τα αποτελέσματα της σπειρονολακτόνης ανά γεωγραφική περιοχή έδειξε ότι οι ασθενείς από τις ΗΠΑ, την Αργεντινή, τη Βραζιλία και τον Καναδά παρουσίασαν καλύτερα αποτελέσματα (χρόνος έως τον καρδιαγγειακό θάνατο, επεισόδιο καρδιακής ανακοπής ή νοσηλεία για ΚΑ) με τη σπειρονολακτόνη σε σύγκριση με εκείνους από τη Δημοκρατία της Γεωργίας και τη Ρωσία. Επιπλέον, το 31% των συμμετεχόντων στην Αμερική εμφάνισαν το πρωτογενές καταληκτικό σημείο (12,6 συμβάντα ανά 100 ασθενείς-έτη) σε σύγκριση με το 8,4% των συμμετεχόντων στη Ρωσία και τη Γεωργία (2,3 συμβάντα ανά 100 ασθενείς-έτη).

«Αυτές οι παρατηρήσεις υποστηρίζουν την άποψη ότι τα δεδομένα της μελέτης από την Αμερική είναι πιο πιθανό να είναι προγνωστικά για τις πραγματικές επιδράσεις της σπειρονολακτόνης στα αποτελέσματα των Αμερικανών ασθενών με HFpEF», σύμφωνα με την αναφορά του FDA.

Πηγή: 

1) https://www.healio.com/news/cardiology/20201216/fda-advisory-panel-endorses-spironolactone-for-hf-hospitalization-reduction-in-hfpef?utm_source=selligent&utm_medium=email&utm_campaign=news&m_bt=1975047319084


H κλινική μελέτη φάσης III με ενεργοποιητή της καρδιακής μυοσίνης σε ασθενείς με HFrEF πέτυχε  το πρωτεύον τελικό σημείο 

Η μελέτη GALACTIC-HF ήταν μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 8.256 ασθενείς με χρόνια συμπτωματική καρδιακή ανεπάρκεια NYHA II-IV και μειωμένο κλάσμα εξώθησης (LVEF ≤35%), αυξημένα νατριουρητικά πεπτίδια και νοσηλεία ή επείγουσα επίσκεψη για απορρύθμιση της καρδιακής ανεπάρκειας εντός ενός έτους. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε omecamtiv mecarbil 25, 37,5, ή 50 mg δύο φορές ημερησίως ή εικονικό φάρμακο για ≤208 εβδομάδες.

Το οmecamtiv mecarbil είναι ένας επιλεκτικός ενεργοποιητής καρδιακής μυοσίνης, ο οποίος έχει σχεδιαστεί για να αυξάνει τη συσταλτικότητα της καρδιάς. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο στη μελέτη GALACTIC-HF ήταν ο χρόνος μέχρι τον καρδιαγγειακό θάνατο ή το πρώτο συμβάν απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας, όπως η νοσηλεία ή άλλη επείγουσα θεραπεία. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν ο χρόνος έως τον καρδιαγγειακό θάνατο, οι αλλαγές στην έκβαση που αναφέρθηκαν από τους ασθενείς, ο χρόνος έως την πρώτη νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια και η ολική θνητότητα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης GALACTIC-HF έδειξαν σημαντική μείωση του καρδιαγγειακού θανάτου και των συμβάντων απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας με omecamtiv mecarbil συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (HR: 0.92, 95% CI: 0.86-0.99, p = 0.0252). Ωστόσο, το οmecamtiv mecarbil δεν μείωσε τους καρδιαγγειακούς θανάτους. Δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες

Πηγή: https://pace-cme.org/2020/10/21/phase-iii-trial-with-cardiac-myosin-activator-meets-primary-endpoint-in-hfref-patients/


Αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα του διπλού συνδυασμού GIP/GLP-1 αγωνιστή (tirzepatide) σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 

Μέχρι σήμερα τo γλυκοζο-εξαρτώμενο ινσουλινοτρόπο πολυπεπτίδιο GIP (Glucose-dependent insulinotropic polypeptide), σε αντίθεση με το GLP-1  (Glucagon-like peptide-1), δεν είχε συσχετισθεί με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα στη γλυκαιμική ρύθμιση σε ασθενείς με ΣΔτ2. Ωστόσο, πρόσφατα ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της τυχαιοποιημένης, διπλής-τυφλής κλινικής δοκιμής φάσης ΙΙΙ SURPASS-1 (A Study of Tirzepatide [LY3298176] in Participants with Type 2 Diabetes Not Controlled With Diet and Exercise Alone) (Ν= 478), στην οποία μελετήθηκε η επίδραση του tirzapetide, ενός διπλού συνδυασμού GIP/ GLP-1 αγωνιστών σε ένα μόριο, σε σύγκριση με το placebo στη μείωση της HbA1c και του σωματικού βάρους σε ασθενείς με ΣΔτ2. Ειδικότερα, οι ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη είχαν HbA1c ≥7.0% και ≤9.5%, BMI ≥ 23 kg/m² και δεν είχαν λάβει αντιδιαβητική αγωγή το τελευταίο τρίμηνο προ της ένταξης (διάρκεια παρακολούθησης= 40 εβδομάδες).

Το tirzapetide χορηγήθηκε σε δόσεις 5, 10 και 15 mg/ εβδομάδα με τη μορφή υποδόριας ένεσης και μείωσε σημαντικά την HbA1c κατά 1.75%, 1.71% και 1.69% αντίστοιχα, ενώ το placebo κατά 0.09%. Παράλληλα, σε 57.1% των ασθενών που έλαβαν 15 mg/ εβδομάδα η  HbA1c μειώθηκε στο 5.7%. Η μέση διάρκεια διαβήτη των ασθενών ήταν 4.7 έτη και η μέση HbA1c κατά την ένταξη στη μελέτη 7.9%. Επιπρόσθετα, η χορήγηση 5, 10 και 15 mg/ εβδομάδα tirzapetide μείωσε σημαντικά το σωματικό βάρος κατά 6.3 kg, 7.0 kg και 7.8 kg, αντίστοιχα συγκριτικά με το placebo.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συγκρίσιμες αυτών των GLP-1 ανάλογων και αφορούν κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές.

Tα τελικά αποτελέσματα της μελέτης θα παρουσιαστούν στο συνέδριο της Αμερικάνικης Διαβητολογικής Εταιρείας (American Diabetes Association [ADA]) το 2021.

Πηγές: 
1)https://pace-cme.org/2020/10/21/phase-iii-trial-with-cardiac-myosin-activator-meets-primary-endpoint-in-hfref-patients/

2) Study of Tirzepatide (LY3298176) in Participants With Type 2 Diabetes Not Controlled With Diet and Exercise Alone. ClinicalTrials.gov.

3) Min T, Bain SC. The Role of Tirzepatide, Dual GIP and GLP-1 Receptor Agonist, in the Management of Type 2 Diabetes: The SURPASS Clinical Trials. Diabetes Ther. 2020.


Η χορήγηση σοταγλιφλοζίνης σε ασθενείς με ΣΔτ2 και ΧΝΝ 

Στις 16 Νοεμβρίου 2020, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης SCORED (Effect of Sotagliflozin on Cardiovascular and Renal Events in Patients With Type 2 Diabetes and Moderate Renal Impairment Who Are at Cardiovascular Risk) σχετικά με την καρδιοπροστατευτική δράση της σοταγλιφλοζίνης. Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή κλινική δοκιμή φάσης ΙΙΙ, η οποία μελέτησε την επίδραση της σοταγλιφλοζίνης (200 mg/ ημέρα και επί απουσίας σημαντικών ανεπιθύμητων ενεργειών και αντενδείξεων τιτλοποίηση σε 400 mg/ ημέρα) συγκριτικά με το placebo σε 10.584 ασθενείς με ΣΔτ2 και ΧΝΝ σταδίου 3 ή αρχικού σταδίου 4  (eGFR=25-60 mL/min/1.73 m2 με ή χωρίς αλβουμινουρία). Η μελέτη ανέδειξε σημαντική μείωση κατά 26% του συμπλόκου πρωτογενούς καταληκτικού σημείου (καρδιαγγειακός θάνατος, νοσηλεία ή/και επισκέψεις στα επείγοντα λόγω κλινικής επιδείνωσης καρδιακής ανεπάρκειας) με τη χορήγηση σοταγλιφλοζίνης συγκριτικά με το placebo (hazard ratio, 0.74; 95% confidence interval [CI], 0.63 – 0.88, P <0.001). Επιπρόσθετα, η σοταγλιφλοζίνη μείωσε τον κίνδυνο για μη θανατηφόρο ΑΕΕ και μη θανατηφόρο ΟΕΜ κατά 16% [hazard ratiο: 0.84 (95% CI, 0.72-  0.99)] συγκριτικά με το placebo. Ωστόσο, δε διέφερε σημαντικά με το placebo στη μείωση του ποσοστού των καρδιαγγειακών θανάτων (hazard ratio, 0.90; 95% CI, 0.73- 1.12; P = 0.35).

Η διάρροια, η διαβητική κετοξέωση, οι λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος και η συστολή του όγκου συνιστούν τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της σοταγλιφλοζίνης. Η υπογλυκαιμία, τα κατάγματα οστών, οι ακρωτηριασμοί, οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος καθώς και η οξεία νεφρική βλάβη δεν συσχετίστηκαν σημαντικά με τη χορήγησή της.

Πηγή: Bhatt DL, Szarek M, Pitt B, Cannon CP, Leiter LA, McGuire DK, et al. Sotagliflozin in Patients with Diabetes and Chronic Kidney Disease. N Engl J Med. 2020.

 


Η σοταγλιφλοζίνη σε ασθενείς με ΣΔτ2 και χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια 

Στις 16 Νοεμβρίου 2020 δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της τυχαιοποιημένης, διπλής-τυφλής, φάσης ΙΙΙ κλινικής δοκιμής SOLOIST-WHF (Effect of Sotagliflozin on Cardiovascular Events in Patients With Type 2 Diabetes Post Worsening Heart Failure (SOLOIST-WHF Trial) σχετικά με την επίδραση της σοταγλιφλοζίνης σε ασθενείς (Ν=1222) με ΣΔτ2 και χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια με ιστορικό πρόσφατης νοσηλείας λόγω κλινικής επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας. Η έναρξη της σοταγλιφλοζίνης/placebo έγινε είτε προ της εξόδου από το νοσοκομείο έως και 3 ημέρες μετά. Αρχικά, σε όσους τυχαιοποιήθηκαν σε σοταγλιφλοζίνη χορηγήθηκαν 200 mg/ημέρα και επί απουσίας αντενδείξεων και ανεπιθύμητων ενεργειών έγινε τιτλοποίηση σε 400 mg/ ημέρα (διάμεσος χρόνος παρακολούθησης: 9 μήνες).

Η μελέτη έδειξε ότι η χορήγηση σοταγλιφλοζίνης μείωσε σημαντικά κατά 33% το σύμπλοκο καταληκτικό σημείο (καρδιαγγειακός θάνατος, επίσκεψη στα επείγοντα ή νοσηλεία λόγω κλινικής επιδείνωσης της  καρδιακής ανεπάρκειας) συγκριτικά με το placebo (hazard ratio, 0.67; 95% confidence interval [CI], 0.52- 0.85; P<0.001). Ειδικότερα, η σοταγλιφλοζίνη μείωσε κατά 16% τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου (hazard ratio, 0.84; 95% confidence interval [CI], 0.58- 1.22; P= 0.36) και κατά 18% (hazard ratio, 0.82; 95% confidence interval [CI], 0.59- 1.14) θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας.

Σε υποανάλυση που έγινε μετά τη διαστρωμάτωση των ασθενών βάσει του κλάσματος εξώθησης σε διαβητικούς ασθενείς με LVEF <50% και LVEF ≥ 50% τα αποτελέσματα δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά. Παρόμοια, ο χρόνος έναρξης της αγωγής δεν επηρέασε τα ευρήματα.

Η διάρροια και η σοβαρή υπογλυκαιμία αποτέλεσαν τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της σοταγλιφλοζίνης στη μελέτη αυτή. Η υπόταση και η οξεία νεφρική βλάβη δε συσχετίστηκαν σημαντικά με τη χορήγηση της σοταγλιφλοζίνης.

Πηγή: Bhatt DL, Szarek M, Steg PG, Cannon CP, Leiter LA, McGuire DK, et al. Sotagliflozin in Patients with Diabetes and Recent Worsening Heart Failure. N Engl J Med. 2020.


H τικαγρελόρη εγκρίθηκε από τον FDA για τη δευτερογενή πρόληψη αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου 

Η AstraZeneca ανακοίνωσε ότι ο FDA ενέκρινε τον αναστολέα P2Y12, τικαγρελόρη, για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με οξύ ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο υψηλού κινδύνου.

Η νέα ένδειξη για τη χορήγηση της τικαγρελόρης χορηγήθηκε με βάση τα θετικά αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής φάσης 3 THALES. Μεταξύ 11.016 ασθενών με ήπιο έως μέτριο οξύ ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (βαθμολογία NIHSS ≤5) ή παροδικό ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο υψηλού κινδύνου που δεν υποβλήθηκαν σε ενδοφλέβια ή ενδοαγγειακή θρομβόλυση, ο κίνδυνος εμφάνισης του σύνθετου καταληκτικού σημείου (αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή θάνατος εντός 30 ημερών) ήταν χαμηλότερος στους ασθενείς που ελάμβαναν τικαγρελόρη-ασπιρίνη συγκριτικά με εκείνους που έπαιρναν μόνο ασπιρίνη (HR: 0.83, 95% CI: 0.71 – 0.96, p = 0.02). Το ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο εμφανίστηκε σε 276 ασθενείς (5,0%) στην ομάδα της τικαγρελόρης-ασπιρίνης και σε 345 ασθενείς (6,3%) στην ομάδα της ασπιρίνης (HR: 0.79, 95% CI: 0.68 – 0.93, p = 0.004). Η επίπτωση της αναπηρίας δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων, ενώ σοβαρή αιμορραγία εμφανίστηκε σε 28 ασθενείς (0,5%) στην ομάδα της τικαγρελόρης-ασπιρίνης και σε 7 ασθενείς (0,1%) στην ομάδα της ασπιρίνης (p = 0.001).

Αξίζει να σημειωθεί πως η τικαγρελόρη έχει λάβει ένδειξη στις ΗΠΑ για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης πρώτου εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με στεφανιαία νόσο.

https://www.healio.com/news/cardiology/20201106/ticagrelor-gains-fda-approval-for-secondary-stroke-prevention#

https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa1916870


Θετική γνωμοδότηση CHMP για το inclisiran – υποψήφιος πρώτος στην κατηγορία παράγοντας siRNA για τη θεραπεία της υψηλής χοληστερόλης

Στις 16 Οκτωβρίου 2020 η Novartis ανακοίνωσε ότι η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (Committee for Medicinal Products for Human Use, CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (European Medicines Agency, EMA) γνωμοδότησε θετικά και συνέστησε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του Leqvio® (inclisiran) για τη θεραπεία ενηλίκων με υπερχοληστερολαιμία ή μικτή δυσλιπιδαιμία, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό ορόσημο προκειμένου να διατίθεται στην ευρωπαϊκή κοινότητα. Έτσι, το inclisiran θα είναι το πρώτο και μόνο μικρό παρεμβαλλόμενο RNA (siRNA) στην Ευρώπη για ασθενείς με υπερχοληστερολαιμία ή μικτή δυσλιπιδαιμία.

Η καρδιαγγειακή νόσος (CVD) απειλεί 3,9 εκατομμύρια ζωές ετησίως στην Ευρώπη και το 80% των ασθενών υψηλού κινδύνου δεν επιτυγχάνουν τους προτεινόμενους από τις κατευθυντήριες οδηγίες στόχους της LDL χοληστερόλης (LDL-C) παρά την εκτεταμένη χρήση στατινών. Το Inclisiran παρέχει αποτελεσματική και παρατεταμένη μείωση της LDL-C έως και 52%, με προφίλ ασφαλείας παρόμοιο με αυτό του εικονικού φαρμάκου, σε ασθενείς με αυξημένη LDL-C παρά τη μέγιστη ανεκτή δόση υπολιπιδαιμικής αγωγής.

Με μόνο δύο δόσεις το χρόνο που χορηγούνται από επαγγελματίες υγείας, αναμένεται να εξασφαλίσει μακροχρόνια συμμόρφωση. Το Inclisiran είναι επίσης υπό εξέταση από τον FDA των ΗΠΑ και άλλες υγειονομικές αρχές για τη θεραπεία της πρωτοπαθούς υπερλιπιδαιμίας (συμπεριλαμβανομένης της ετερόζυγου οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας) σε ενήλικες που έχουν αυξημένη LDL-C ενώ βρίσκονται σε μέγιστη ανεκτή δόση θεραπείας με στατίνη.

Για περισσότερες πληροφορίες: https://www.novartis.com/news/media-releases/novartis-receives-positive-chmp-opinion-leqvio-inclisiran-potential-first-class-sirna-treatment-high-cholesterol


H νταπαγλιφλοζίνη έλαβε έγκριση από τον ΕΜΑ για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας με μειωμένο κλάσμα εξώθησης

Στις 5 Νοεμβρίου 2020 έλαβε έγκριση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ) η χορήγηση της νταπαγλιφλοζίνης στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (LVEF ≤40%) ανεξάρτητα από το γλυκαιμικό προφίλ του ασθενούς. H έγκριση στηρίχθηκε στα αποτελέσματα της μελέτης DAPA-HF (Study to Evaluate the Effect of Dapagliflozin on the Incidence of Worsening Heart Failure or Cardiovascular Death in Patients With Chronic Heart Failure). Πρόκειται για τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή κλινική δοκιμή φάσης ΙΙΙ (Ν=4746), η οποία έδειξε ότι η προσθήκη  νταπαγλιφλοζίνης 10 mg/ημέρα στην ήδη λαμβανόμενη αγωγή για καρδιακή ανεπάρκεια μείωσε σημαντικά κατά 26% το πρωτογενές σύμπλοκο καταληκτικό σημείο (επεισόδια καρδιαγγειακού θανάτου, νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια, επισκέψεις στα επείγοντα λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας) σε 2373 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με LVEF ≤40% με ή χωρίς ΣΔτ2 και eGFR ≥30 ml/min/1.73 m2 συγκριτικά με το placebo (hazard ratio, 0.74; 95% confidence interval [CI], 0.65- 0.85; P <0.001). Ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 18.2 μήνες.

Η μελέτη DAPA-HF έδειξε ότι για κάθε 21 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με LVEF ≤40% που λαμβάνουν νταπαγλιφλοζίνη αποφεύγεται ένας καρδιαγγειακός θάνατος ή μία νοσηλεία ή μία  επίσκεψη στα επείγοντα λόγω κλινικής επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας (ΝΝΤ=21). Ειδικότερα, στη μελέτη η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε τον καρδιαγγειακό θάνατο κατά 18% (hazard ratio, 0.82; 95% CI, 0.69 – 0.98) και το θάνατο οποιασδήποτε αιτιολογίας κατά 13% (hazard ratio, 0.83; 95% CI, 0.71 – 0.97). Τα αποτελέσματα της μελέτης δεν διέφεραν μεταξύ διαβητικών και μη ασθενών.

Στις 13 Νοεμβρίου 2020 προστέθηκε στο συνοπτικό SmPC της νταπαγλιφλοζίνης ως επιπρόσθετη θεραπευτική ένδειξη η συμπτωματική χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (συνιστώμενη δόση 10 mg/ημέρα). Ωστόσο, δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με LVEF ≤40% και eGFR <30 ml/min/1.73 m2.

Στα πλαίσια του προγράμματος DapaCare, το 2021 αναμένονται τα αποτέλεσματα της κλινικής δοκιμής DELIVER (Dapagliflozin Evaluation to Improve the LIVEs of Patients With PReserved Ejection Fraction Heart Failure) σχετικά με την επίδραση της νταπαγλιφλοζίνης (10 mg/ημέρα) στον καρδιαγγειακό θάνατο και την καρδιακή ανεπάρκεια (επίσκεψη στα επείγοντα ή/και νοσηλεία  που οφείλεται στην απορρύθμιση της καρδιακής ανεπάρκειας) σε διαβητικούς και μη ασθενείς ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης -LVEF >40% (HFpEF).

Πηγές: 

1. https://www.astrazeneca.com/media-centre/press-releases/2020/forxiga-approved-in-the-eu-for-heart-failure.html

2. McMurray JJV, Solomon SD, Inzucchi SE, Kober L, Kosiborod MN, Martinez FA, et al. Dapagliflozin in Patients with Heart Failure and Reduced Ejection Fraction. N Engl J Med. 2019;381(21):1995-2008.

3. https://www.medicines.org.uk/emc/medicine/27188

 

Top